Informacje dla rodziców

BEZPIECZNE KORZYSTANIE Z KOMPUTERA

  1. kliknij by powiększyć

    Proste plecy – krzesło powinno zapewniać prawidłową postawę dziecka – dawać możliwość regulacji wysokości siedzenia (klawiatura leżąca na biurku powinna znajdować się na wysokości łokci) i regulacji oparcia.

  2. Zadbanie o wzrok – górna krawędź monitora powinna znajdować się na linii wzroku dziecka. Nie może ono zadzierać głowy. Ważne jest również, aby na ekranie nie odbijało się światło. Należy dobrze ustawić parametry monitora, aby obraz był wyraźny, czytelny i równomierny. To pozwoli uniknąć negatywnego wpływu monitora na wzrok dziecka.
  3. Mikroklimat, temperatura – wywiera bezpośredni wpływ na samopoczucie. W okresie zimowym temperatura w pomieszczeniach pracy z komputerem powinna wynosić od 20ºC do 24ºC a latem od 23ºC do 26ºC. Pomieszczenia powinny być często, co 3 – 4 godziny wietrzone, zwłaszcza w okresie grzewczym. W czasie wietrzenia należy unikać powstawania przeciągów.
  4. Wilgotność powietrza – wilgotność powietrza w pomieszczeniu wynosząca powyżej 50% jest wilgotnością bardzo pożądaną, ponieważ zapobiega wytwarzaniu się nadmiernego natężenia pola elektrostatycznego w pobliżu komputera.
  5. Pomieszczenia – najbardziej przydatne pomieszczenia dla stanowisk komputerowych powinny posiadać okna skierowane w stronę północną. Za pomocą żaluzji lub pionowych zasłon zapobiegamy nadmiernemu nagrzewaniu się pomieszczeń i urządzeń pod wpływem światła słonecznego, a jednocześnie eliminujemy olśnienia i odbicia pochodzące od jaskrawych płaszczyzn okien.
  6. Oświetlenie – bardzo ważnym jest, aby na klawiaturze komputera średnie natężenie oświetlenia wynosiło 500 lx. Z pola widzenia pracującego przy komputerze dziecka/ucznia powinny być usunięte wszelkie źródła światła emitujące oświetlenie silniejsze od monitora. Zalecane jest stosowanie oświetlenia ogólnego, bez doświetlania oświetleniem miejscowym z względu na powstawanie zjawiska olśnienia. Zalecane jest pisanie ciemnych liter na jasnym tle. Zmiany kontrastu powodują szybkie zmęczenie się oczu.
  7. Biurko – szerokość blatu powinna być na tyle duża, by swobodnie zmieściły się na nim klawiatura, myszka, materiały dydaktyczne i monitor. Pomiędzy przednią krawędzią blatu biurka, a klawiaturą musi pozostać od 5 do 10 cm wolnej przestrzeni na swobodne oparcie dłoni. Wysokość biurka powinna być dopasowana do naszego wzrostu.
  8. Monitor, ustawienie – monitory ustawiamy w takich miejscach, aby nie odbijało się w nich światło naturalne ani światło sztuczne. Nie ustawiamy monitora na tle okna, naprzeciw okna ani na tle innych jaskrawych obiektów. Najlepiej, jeśli są ustawione bokiem do okna w odległości, co najmniej 1m od okna.
  9. Myszka – cała dłoń od kciuka po końce palców powinna leżeć wygodnie na myszy. Część myszki, na której leży ręka powinna być wypukła, a przednia część musi być niższa od tylnej.
  10. Klawiatura – powinna być usytuowaną w linii środkowej ciała użytkownika.

WŁAŚCIWA POSTAWA W CZASIE PRACY Z KOMPUTEREM

  • kliknij by powiększyć

    Trzymać głowę prosto, tak, aby szyja nie była wygięta i nie powodowało to zniekształceń odcinaka szyjnego kręgosłupa.

  • Opierać się plecami o oparcie krzesła, co zmniejszy zmęczenia kręgosłupa w odcinku szyjnym. Ramiona powinny zwisać swobodnie. Trzymać łokcie przy sobie lub oparte na poręczach fotela, gdyż nie obciąża to dodatkowo pleców.
  • Siedzieć ergonomicznie, regulować oparcie i wysokość fotela. Klawiaturę ustawić nisko, aby nie powodować zgięcia rąk w nadgarstkach.
  • Regulować wysokość fotela, pamiętając, aby stopy swobodnie opierały się o podłogę. Nogi powinny być zgięte w kolanach pod kątem prostym.
  • Stopy trzymać ustawione swobodnie i płasko na podłodze lub na odpowiedniej podstawce – podnóżku.
  • Stale przysuwać się jak najbliżej do oparcia krzesła, rozwierając jak najszerzej kolana i opierając się o podłogę cała powierzchnia stóp.
  • Klawiatura powinna być ustawioną na nieślizgającej się powierzchni i w przypadku wysokości klawiatury większej niż 3 cm, należy wyposażyć ją                                 w odpowiednie podkładki pod nadgarstki.
  • Głowa prosta, mięśnie karku rozluźnione, broda lekko przygięta do klatki piersiowej. Siedzisko krzesła powinno zapewnić oparcie do połowy łopatek siedzącego oraz podpórką lędźwiową.
  • Preferowane są krótkie przerwy po krótkich okresach pracy przy komputerze zamiast długich przerw po długich okresach pracy. Dłuższe przerwy powinny być przeznaczone na bardziej intensywne ruchowo czynności lub ćwiczenia gimnastyczne. Jest to też czas na odpoczynek dla oczu.

    MOTYWOWANIE I WSPIERANIE DZIECI PRZEZ RODZICÓW DO UCZENIA SIĘ POZA SZKOŁĄ

    Samodzielna praca dzieci wymaga od nich wiele wysiłku i mobilizacji. Aby pomóc im  w nauce ważne jest wsparcie ze strony rodziców.

    Oto kilka wskazówek, jak pomóc dzieciom w samodzielnym zdobywaniu wiedzy i umiejętności:

    • Należy ustalić stały harmonogram codziennej pracy dziecka. Takie postępowanie wyrobi w nim nawyki systematycznej pracy (według zmodyfikowanego planu lekcji);
    • Wszystkie dzieci w rodzinie powinny uczyć się w tym samym czasie. Należy zapewnić im ciche i spokojne miejsce do nauki, wyłączyć źródła dźwięku;
    • Rodzice powinni  dawać dziecku do zrozumienia, że nauka jest ważna i nie zmieniać ustalonego harmonogramu z błahych powodów;
    • Warto wcześniej przygotować wszystkie potrzebne książki i pomoce;
    • Należy pamiętać o rozdzielaniu materiału na krótsze partie i robienie przerw w nauce (przeciętne dziecko w klasie I potrafi skupić się na 20 – 30 minut. Przerwę trzeba zrobić gdy dziecko zaczyna mieć problemy z koncentracją uwagi, jest zmęczone);
    • W nauce warto stosować różnego rodzaju techniki ułatwiające zapamiętywanie: notatki z wykorzystaniem różnych kolorów, podkreśleń, rysunków czy  haseł z książek. To wszystko może pomóc dziecku lepiej  i bardziej trwale opanować materiał;
    • Dorośli mogą pomagać dziecku zrozumieć polecenie, zaplanować poszczególne etapy niezbędne do wykonania zadania, w razie potrzeby udzielić wskazówek naprowadzających, ale nie wyręczać go, nie podawać mu gotowych rozwiązań. Trzeba dać dziecku szansę samodzielnego rozwiązania zadania, a tym samym doświadczenia sukcesu;
    • Życzliwe zainteresowanie i kontrola rodziców nauką dziecka bardzo motywuje do pogłębiania wiedzy. Pamiętajmy więc, aby zauważać nawet niewielkie osiągnięcia dziecka i aby chwalić je za włożony wysiłek i upór. Warto doceniać nie tylko końcowy efekt pracy, ale również sam fakt przystąpienia do niej;
    • Warto pokazywać praktyczne zastosowanie informacji zdobytych w czasie nauki poprzez obserwacje, wspólną zabawę, doświadczenia praktyczne oraz wykorzystanie ich w codziennych sytuacjach.